Turystyka jeździecka
Zarabianie na przewodzeniu

Tekst: Olga Gajda
Foto: Paulina Dudzik

Przodownicy.jpgPrzodownik turystyki jeździeckiej to w skrócie omnibus jeździecki. Zna się dobrze na koniach, jeździe i turystyce. I co bardzo praktyczne – ma „papiery” na prowadzenie szkoleń, jazd i rajdów. By mieć takie uprawnienia, trzeba jednak najpierw posiadać co najmniej brązową odznakę jeździecką.

Po lekturze kilku ostatnich wydań „Koni i Rumaków” Czytelnikom być może łatwiej przyjdzie uzyskać uprawnienia przodownika. Były w nich teksty dotyczące polskich szlaków konnych, koni rajdowych i odznak, czyli część wiedzy, którą przodownicy muszą dysponować. Jak dowiedzieliśmy się od przodowników z 10-letnim stażem, dekadę temu zdobycie takich uprawnień było 2-3-krotnie tańsze od kursów na instruktora rekreacji konnej. Ponadto bycie wykwalifikowanym przodownikiem umożliwiało danej osobie zapewnienie sobie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej (OC).

Znak rozpoznawczy

Po czym poznać przodowników turystyki jeździeckiej w środowisku koniarzy? – Można po odznakach, ponieważ w zależności od stopnia różnią się one drobnymi detalami. Odznaka I stopnia składa się z: odznaki, czapraka z napisem – Przodownik Turystyki Jeździeckiej – oraz niebieskiego potnika (podkładki filcowej), natomiast na odznakę II stopnia składają się: odznaka, czaprak oraz zielony potnik. Honorowy Przodownik Turystyki Jeździeckiej otrzymuje natomiast odznakę, na którą składają się: złota jeździecka odznaka turystyki górskiej bądź nizinnej, czaprak i czerwony potnik. By dumnie nosić w klapie, na piersi czy gdziekolwiek indziej takie odznaczenia, należy wcześniej odbyć teoretyczny i praktyczny kurs. Ich organizacją zajmują się ośrodki spełniające wymagania ustalone przez Komisję Turystyki Jeździeckiej bądź Komisję Górskiej Turystyki Jeździeckiej ZG PTTK.

Wymagania od kandydatów

Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK) rozróżnia 6 kategorii przodowników turystyki jeździeckiej, tj. przodownika turystyki jeździeckiej I stopnia, przodownika turystyki jeździeckiej II stopnia, przodownika turystyki jeździeckiej I stopnia w stylu western, przodownika turystyki jeździeckiej II stopnia w stylu western, honorowego przodownika turystyki jeździeckiej oraz instruktora-wykładowcę turystyki jeździeckiej. By stać się którymś z wymienionych specjalistów, trzeba spełniać określone wymagania. I tak:

* od kandydata na przodownika I stopnia turystyki jeździeckiej wymagane jest:

ukończenie 18 lat; posiadanie minimum brązowej jeździeckiej odznaki turystyki górskiej (bądź nizinnej) PTTK; członkostwo w PTTK,

* od kandydata na przodownika II stopnia turystyki jeździeckiej wymagane jest: wykształcenie przynajmniej średnie; uprawnienia przodownika I stopnia; posiadanie minimum srebrnej jeździeckiej odznaki turystyki górskiej lub nizinnej,

* kandydat na przodownika I stopnia w stylu western musi: mieć ukończone 18 lat; posiadać minimum brązową jeździecką odznakę turystyki górskiej lub nizinnej PTTK w stylu western i być członkiem PTTK,

* podobnie od kandydata na przodownika II stopnia w stylu western wymaga się: co najmniej wykształcenia średniego; uprawnień przodownika I stopnia w stylu western i minimum srebrnej jeździeckiej odznaki turystyki górskiej lub nizinnej w stylu western.

Wszystkie osoby, które pomyślnie przejdą szkolenia i egzaminy na przodowników, są zobowiązane do odbycia stażu. Musi to nastąpić w ciągu 2 lat kalendarzowych od zdania egzaminu. Jedynie w uzasadnionych sytuacjach Komisja Turystyki Jeździeckiej czy Komisja Górskiej Turystyki Jeździeckiej ZG PTTK może zwolnić ze stażu.

I stopień

By stać się przodownikiem turystyki jeździeckiej I stopnia, trzeba mieć duże doświadczenie w zakresie zarówno koni, jazdy, jak i turystyki. Osoba, która będzie zabiegać o takie uprawnienia, musi znać się także m.in. na udzielaniu ludziom pomocy przedmedycznej oraz na zapobieganiu chorobom koni i rozpoznawaniu pierwszych objawów najczęściej występujących u nich przypadłości. Umiejętność wykonywania opatrunków, okładów czy masaży przed przybyciem lekarza weterynarii również może być sprawdzana podczas egzaminu.

Ponadto przygotowanie konia do transportu, załadunek i rozładunek koni nie powinien stanowić żadnego problemu. Od kandydatów na przodownika wymagana jest także wiedza dotycząca: organizacji hodowli koni w Polsce; zagadnień z topografii, historii, etnografii i kultury terenu działania. Także umiejętność organizacji i prowadzenia jazd rekreacyjnych i turystycznych jest nieodzowna do tego, by stać się przodownikiem I stopnia. Do tego potrzebna jest również znajomość: systemu szkolenia jeździeckiego w PTTK i metodyki szkolenia w zakresie zdobywania popularnej odznaki turystyki jeździeckiej. Konieczna jest też znajomość oznakowania szlaków turystyki jeździeckiej, pieszej i rowerowej.

By stać się przodownikiem, trzeba znać się na niektórych zagadnieniach prawnych dotyczących: odpowiedzialności cywilnej i karnej oraz ubezpieczeń OC, NW i majątkowych. Nie obejdzie się także bez znajomości przepisów prawa o ruchu drogowym. Generalnie każdy przodownik musi dobrze jeździć konno, a także radzić sobie ze szkoleniem innych – zarówno na ujeżdżalni, jak i w terenie. Pokonanie toru przeszkód typu ścieżka huculska ze skokami przez przeszkody terenowe o wysokości do 50 cm nie powinno być dla niego żadnym problemem.

Opisane wyżej umiejętności i wiedza sprawdzane są podczas egzaminu. Świeżo upieczony przodownik musi odbyć 30-dniowy staż w odpowiednim ośrodku.

Więcej przeczytasz w majowym numerze "Koni i Rumaków".