Poradnik fotograficzny
Podstawy kompozycji cz. II

Tekst i foto: Paulina Dudzik

perspektywa_1.jpgPerspektywa

Perspektywa to bardzo ważny element budujący kompozycję kadru – ważna jest tu umiejętność prawidłowego dobrania ustawienia aparatu względem obiektu fotografowanego oraz dobór ogni-skowej – wybory te powinny być świadome oraz uzasadnione treścią i tematem zdjęcia.

Perspektywa to pokrótce odwzorowanie trójwymiarowej przestrzeni na dwuwymiarowej płaszczyźnie i częściej kojarzy się raczej z kwestiami technicznymi, matematycznymi oraz architektu-rą. Jednak w fotografii perspektywa odgrywa bardzo ważną rolę. Dlatego zanim zrobimy zdjęcie, musimy przemyśleć ją na dwa sposoby.

Po pierwsze, musimy określić sposób (kąt) patrzenia, czyli pozycję aparatu względem obiektu fotografowanego. W zależności od ujęcia tematu możemy znajdować się poniżej niego, na jego poziomie oraz powyżej. Za każdym razem zdjęcie uzyska całkowicie inny kontekst i będzie inaczej skomponowane.

Jeżeli będziemy na obiekt patrzeć od dołu, uzyskamy tzw. perspektywę żabią, gdzie linia horyzontu będzie znajdowała się w dolnej części kadru, a jego znaczną część będzie wypełniało niebo. Jest to najczęstszy sposób fotografowania koni. Jeżeli byliście na zawodach, na pewno widzieliście fotografów, którzy kucają lub klęczą. Przy fotografowaniu od dołu bardziej eksponujemy temat główny, możemy lepiej zapanować nad tłem, jeżeli jest zbyt chaotyczne, ciekawie można zagrać także planami i rozmyciem, temat staje się bardziej „monumentalny”, a więc zyskuje na wartości i na koniec możemy wykorzystać interesujące gry świateł na niebie lub otaczającej zieleni.

Kolejnym sposobem patrzenia jest patrzenie z tego samego poziomu, a więc na stojąco. Uzyskamy w ten sposób perspektywę normalną, gdzie horyzont znajduje się pośrodku kadru. Jest to sposób fotografowania bardzo często wykorzystywany w fotografii dokumentalnej i reportażowej, ponieważ najmniej zniekształca rzeczywistość oraz umożliwia przekazanie dużej ilości treści.

Ostatni sposób ujęcia to ujęcie z góry, które stworzy tzw. perspektywę ptasią, gdzie linia horyzontu będzie znajdowała się w górnej części kardu. Jest to sposób fotografowania dużo rzadziej stosowany, także ze względu na trudności techniczne. Jeżeli ukształtowanie terenu lub zabudowy na to nie pozwala, raczej ciężko jest znaleźć się ponad fotografowanym obiektem, takim jak koń. Perspektywa ta bardzo dobrze sprawuje się przy interesującym, szczególnie wieloplanowym i pagórkowatym lub górzystym ukształtowaniu terenu, ponieważ pozwala w pełni wykorzystać jego zróżnicowanie.