Kinezjotaping

Tekst: Agnieszka Gałowska
Foto: Piotr Nowak

kinesio_001.jpgTrochę historii

Ta alternatywna wspomagająca forma fizjoterapii jest dziedziną bardzo młodą w medycynie, a w weterynarii można powiedzieć – raczkującą i eksperymentalną. Pomysł wykorzystania specjalnego elastycznego plastra w terapii pacjentów zrodził się w Japonii, gdzie jest powszechnie stosowany jako terapia od 30 lat, a plaster można kupić w każdej aptece wraz z dołączoną instrukcją obsługi. Człowiekiem, który zasłynął jako prekursor, jest dr Kenzo Kase, japoński chiropraktyk. Ponoć pierwsze testy z zastosowaniem taśmy japończycy przeprowadzali na koniach (sic!). Do Europy metoda dotarła w roku 1998 i odtąd rozwijała się w różnych krajach, głównie w Niemczech, we Włoszech, w Portugalii.

Pierwsze kursy w Polsce odbyły się w roku 2004 i w kolejnych latach polscy fizjoterapeuci i lekarze zaczęli brać aktywny udział w konferencjach naukowych oraz prowadzić szkolenia również poza naszym krajem. Same aplikacje i testy nie były dla Europejczyków do końca jednoznaczne, ponieważ bazowały na terapii i diagnozie opartej na meridianach (liniach energetycznych), co stanowi podstawę medycyny dalekowschodniej od 3000 lat. Stanowiło to dużą przeszkodę w zrozumieniu, nauczaniu i zastosowaniu metody. Dopiero w roku 2007 zdecydowano się na zmodyfikowanie nazwy i treści nauczania.

Metody terapii i działanie, czyli trochę medycyny

W tej chwili teoria zastosowania kinezjotapingu (kinesiology taping) sprowadza się do stosowania wiedzy z zakresu łańcuchów mięśniowych z uwzględnieniem powięzi, stosowania tensegracji (przenoszenia napięć), spojrzenia całościowego na pacjenta przy użyciu różnych testów i metod badania oraz zastosowania wiedzy o kinezjologii. Oczywiście ta ostatnia jest niezwykle ważna, aby prawidłowo zastosować teorię w praktyce, a tym samym doprowadzić do efektu terapeutycznego. Należy tu odróżnić taping sportowy z zastosowaniem innej taśmy, który ma charakter unieruchamiający i jest stosowany w urazach wymagających terapii ortopedycznej. Ta metoda terapii musi być jednak stosowana z dużym wyczuciem, ponieważ długotrwałe unieruchomienie okolic urazu może doprowadzić do utrudnienia krążenia, przykurczy mięśni i ograniczenia ruchomości. Taśmy kinesio mają działanie sensoryczne, polepszają ukrwienie tkanki mięśniowej, likwidują ograniczenia ruchu pochodzące z obrzęków, widocznie tenże redukując oraz pozwalają na zachowanie możliwej ruchomości w okolicach urazu. Pamiętając o tym, że wszystkie struktury skórne są ze sobą powiązane, można powiedzieć, że działanie taśm tego rodzaju opiera się na zasadzie polepszenia przepływu chłonki poprzez powiększenie przestrzeni kanałów limfatycznych. Poprawia się zatem mikrokrążenie, co wpływa dodatnio na układ skórno-powięziowy. Celem zastosowania taśm jest – poprzez właściwe ich naklejenie z dopasowaniem odpowiedniego naciągnięcia – również redukcja i regulacja patologicznych stanów napięcia mięśniowego, co spotykane jest niezwykle często u ludzkich i końskich sportowców. Zwiększone napięcie mięśniowe skutkuje nieprawidłowym odżywieniem struktur oraz w dalszej konsekwencji bólem i zmianami patologicznymi. Regulując w ten sposób napięcie mięśniowe, ułatwiamy spełnianie funkcji mięśnia i układu ruchu, m.in. poprzez zakres ruchu.

Jak w praktyce stosować taśmy kinesio w rehabilitacji koni przeczytasz w grudniowym numerze miesięcznika "Konie i Rumaki".